• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Kuchnia w prowansalskim stylu to wyzwanie, zwłaszcza gdy ma się tylko cztery metry kwadratowe. Zrezygnowałam z górnych szafek na rzecz otwartych półek z sosnowego drewna. Ustawiłam na nich ceramiczne misy w kolorze lawendy i cytryny oraz szklane słoiki z kaszą i makaronem. Blat zrobiłam z betonu barwionego w masie na kolor terakoty - jest odporny na plamy i wygląda jak z wiejskiego domu. Największy problem to brak miejsca na przechowywanie garnków. Rozwiązałam go, wieszając na ścianie żeliwny stojak z haczykami, na którym wiszą patelnie i chochle. To dodaje kuchni autentycznego, użytkowego uroku. Podłogę wyłożyłam płytkami heksagonalnymi w odcieniach brązu i écru, które układają się we wzór przypominający kamienne posadzki z Prowansji.

Podłoga to kolejny element, który może oszukać wzrok. W całym mieszkaniu położyłam ten sam jasny parkiet, co sprawia, że pokoje wydają się przechodzić jeden w drugi. Progi między pomieszczeniami zlikwidowałam, a drzwi zastąpiłam przesuwanymi panelami. Nawet małe okno w sypialni wydaje się większe, gdy nie zasłaniają go ciężkie tkaniny. Z czasem nauczyłam się, że mniej znaczy więcej – z każdej ściany usunęłam zbędne dekoracje, zostawiając tylko kilka ulubionych obrazów.

Kiedy pierwszy raz zobaczyłam lawendowe pole w Prowansji, wiedziałam, że ten klimat musi zawitać do mojego odświeżenie mieszkania bez remontu. Ale jak przenieść słońce, zapach ziół i staroświecki wdzięk do bloku z wielkiej płyty? Okazuje się, że to możliwe, choć wymaga kilku sprytnych trików. Prowansalski styl to przede wszystkim gra światła i naturalnych materiałów, a nie drogie meble z katalogu. Zaczęłam od zmiany koloru ścian - zamiast białego wybrałam ciepły beż z delikatnym różowym pigmentem, który zmienia odcień w zależności od pory dnia. Do tego lniane firany z falbanką, które łagodzą ostre słońce padające z okna. W małym salonie 18 metrów postawiłam na meble z odzysku, pomalowane kredą w kolorze pistacjowym. Nie trzeba wielkiego budżetu, żeby poczuć się jak w domku pod Awinionem.

Małe metraże wymagają myślenia w pionie. Zamiast kupować nową szafę, wykorzystałam starą drabinę po dziadku. Pomalowałam ją na biało i zawiesiłam na ścianie. Na szczeblach wieszam torby, szaliki i torebki. Kosztowało mnie to tylko puszkę farby za 15 złotych i dwie godziny roboty. Obok postawiłam regał z palet – za darmo z pobliskiego magazynu. Po lekkim przeszlifowaniu i olejowaniu wygląda jak designerski mebel. W takich przestrzeniach każdy przedmiot musi mieć funkcję. Dlatego zamiast stolika kawowego kupiłam skrzynię na kółkach – służy jako siedzisko, schowek na koce i blat do kawy.

Kuchnia w open space wymaga szczególnej dbałości o spójność. Zdecydowałam się na zabudowę w tym samym kolorze co stolarka drzwiowa, co optycznie scala przestrzeń. Wyspa kuchenna pełni tu rolę granicy między strefą gotowania a jadalnią. To też dodatkowy blat i schowek. Podwieszone nad nią oświetlenie w mieszkaniu z trzema kloszami z mosiądzu dodaje charakteru i wyraźnie zaznacza, gdzie kończy się kuchnia, a zaczyna salon. Ważne, by okap był cichy i wydajny, bo zapachy z gotowania nie mają gdzie uciec. Wybrałam model z filtrem węglowym, który zbiera zapachy, zanim rozejdą się po całym mieszkaniu.

Kuchnia w stylu skandynawskim to dla mnie kwestia przechowywania. Zrezygnowalam z gornych szafek na rzecz otwartych pol. Na nich stoja szklane sloje z kaszami i makaronami. Kazdy ma etykiete. Pod spodem, na blacie, stoi tylko ekspres i deska do krojenia. Brak balaganu to brak stresu. Gdy gotuje, nie szukam po szafkach. Wszystko mam na wyciagniecie reki. Styl skandynawski uczy, ze mniej rzeczy to wiecej przestrzeni dla zycia.

Gdy pojawił się problem gości na noc, musiałam znaleźć sprytne rozwiązanie. W mojej sypialni nie było miejsca na dodatkowe łóżko. Wybrałam wersalkę z mechanizmem DL, In the event you adored this information and you wish to be given more information relating to idź generously go to our webpage. która w dzień jest wygodną kanapą, a w nocy zamienia się w spore posłanie. Znalazłam ją na lokalnym portalu ogłoszeniowym za 350 złotych. Miała lekkie przetarcie na lewym podłokietniku, ale tapicerka welurowa idealnie ukrywa ślady użytkowania. Dla gości dokupiłam tylko nowy materac piankowy za 100 złotych. Teraz każdy, kto u mnie nocuje, mówi, że spał lepiej niż w hotelu. To dowód, że budżetowa aranżacja domu jednorodzinnego wnętrz nie oznacza rezygnacji z komfortu.

Przechowywanie w prowansalskim stylu to osobna historia. W sypialni nie mam dużej szafy, więc postawiłam na łóżko z pojemnikiem na pościel. To sprytne rozwiązanie, które pomieści kołdry, poduszki i letnie narzuty. Wybrałam model z stelazem listwowym, który zapewnia wentylację materaca i zapobiega zawilgoceniu. Na wierzchu położyłam materac piankowy o gęstości 35 kg/m3 - jest na tyle twardy, że kręgosłup odpoczywa, a jednocześnie dopasowuje się do ciała. Wieczorem przykrywam wszystko lnianą narzutą w biało-niebieską kratkę, taką jak u babci na wsi. Do tego dwie poduszki w poszewkach z grubego bawełnianego płótna. Łóżko stoi przy ścianie pomalowanej farbą tablicową w kolorze grafitu - piszę na niej kredą listy zakupów i cytaty z poezji.